Toen ik begin 2026 mijn agenda bekeek, was ik heel tevreden met wat ik zag, want er stonden veel soundtrackconcerten in. Veel van die concerten zullen hier in Nederland plaatsvinden en nog mooier: een flink aantal ervan in mijn woonplaats Groningen. Het eerste concert dat ik op de fiets kon gaan bezoeken, was al heel bijzonder. Het Noord Nederlands Orkest (NNO) speelt al bijna tien jaar gamemuziek, maar in plaats van dezelfde gasten opnieuw uit te nodigen, werd videogamemuziekspecialiste Eímear Noone uitgenodigd met haar eigen programma om het orkest te dirigeren. Noone betekent veel voor mij omdat zij de eerste was die bereid was om een interview te geven en ik heb haar sindsdien een paar keer gezien, onder andere bij een concert in Amsterdam vorig jaar.
Wat ik zo leuk vind aan de gamemuziekconcerten in Groningen, is dat ze meer zijn dan alleen een concert. Als je de lobby binnenkomt, zie je allerlei arcade machines, een plek waar je met je vrienden Mario Kart kunt spelen en een VR-game in een andere ruimte. Er was ook een opstelling waarbij je een platformgame kon spelen door noten te spelen op muziekkeyboards, waardoor er platforms in het spel ontstonden waarop de personages konden gaan staan.
Noone organiseert al enkele jaren dit soort concerten en heeft veel gamemuziek van verschillende games en componisten verzameld. Daardoor had ik een deel van de muziek al eens eerder gehoord tijdens haar concert in Amsterdam, dus daar zal ik in dit verslag niet uitgebreid op ingaan. Gelukkig kon ik ook naar veel nieuwe stukken luisteren, te beginnen met het eerste werk op het programma, een stuk uit Call of Duty WWII van Wilbert Roget II, een uitstekende binnenkomer voor dit concert. Na een aantal bekende stukken, waaronder het gebruik van de vuilnisbak voor Resident Evil 5, konden we luisteren naar een nieuw georkestreerd stuk uit Spyro the Dragon geschreven door Stewart Copeland, de drummer van de band The Police. Voordat de finale van de eerste helft begon met Toprak’s Fortnite, konden we eerst nog luisteren naar een gloednieuw nummer uit Austin Wintory’s soundtrack van Towerborne, dat prachtig klonk.
De tweede helft begon met een geweldig jazzy stuk uit Psychonauts 2 en het was een goed voorbeeld van hoe het NNO zowel moderne muziek als traditionele klassieke muziek uitstekend kan spelen. Het daaropvolgende blok bestond uit twee stukken uit World of Warcraft, waarvan het eerste afkomstig was uit de nieuwste uitbreiding, The War Within. Het tweede stuk was natuurlijk Noone’s eigen “Malach: the Angel Messenger”, wat ik als haar magnum opus beschouw. Het is een briljant stuk, maar het zou nog beter zijn geweest als er een koor bij was geweest. Tijdens dit stuk werd ook de sopraan van het concert geïntroduceerd, namelijk Celine Byrne.
Na twee stukken van componist Inon Zur, die inmiddels vrijwel standaard zijn geworden bij gamemuziekconcerten, keerde Byrne terug op het podium om een nieuw stuk te uitvoeren dat Noone had gecomponeerd voor de game Vampire: The Masquerade – Bloodlines 2, een opera-achtige chanson, die Byrne origineel voor de game heeft ingezongen.
Nadat we opnieuw het schitterende “No Escape” uit Hades en een nieuwe suite uit Sea of Thieves hadden gehoord, konden we luisteren naar de laatste twee nummers van de avond, die allebei geweldig waren. Als je een professionele sopraan op je gameconcert hebt, moet je natuurlijk “Korobeiniki” zingen, een Russisch volksliedje waarvan de melodie in het spel Tetris werd gebruikt. Wat ik zo leuk vond aan deze versie was dat Byrne reageerde op gejoel uit het publiek en het publiek op speelse wijze uitdaagde om dat nog meer te doen. Het laatste nummer van de avond was opnieuw “Legends Never Die”, een fantastisch lied dat expliciet is geschreven over de uitdagingen waarmee League of Legends-spelers worden geconfronteerd.
Ik heb het NNO in de loop der jaren op het gebied van gamemuziek zien groeien. Ik herinner me nog hun eerste gameconcert in 2017, toen je de ongemakkelijke gezichten van de muzikanten op het podium kon zien. In de loop der jaren zijn ze deze concerten blijven geven en hebben ze zich voortdurend verbeterd. Voor deze editie zijn ze opnieuw uit hun comfortzone gestapt door een andere artistiek leider uit te nodigen, die haar eigen programma en ervaring meebracht. Het NNO paste zich perfect aan deze nieuwe situatie aan en leverde opnieuw een spetterend optreden.
Het was ook geweldig om zoveel verschillende generaties in de zaal te zien, met ouders die hun kinderen hadden meegenomen, jonge volwassenen die games spelen en oldies zoals ik, die met games zijn opgegroeid en ze nog steeds graag af en toe spelen. De NNO-gameconcerten, waaronder dit concert, zijn voor een breed publiek de perfecte kennismaking met live orkestmuziek, en ik hoop dat het orkest deze trend zal voortzetten. Het was weer een fantastische avond waarbij orkestmuziek uit games werd geëerd.
Concertinformatie
Waar: De Oosterpoort/Spot in Groningen
Wanneer: 20 januari 2025
Orkest: Noord Nederlands Orkest (NNO) onder leiding van Eímear Noone
Sorpraan: Celine Byrne
Programma
- Wilbert Roget II – “A Brotherhood of Heroes” uit Call of Duty WWII
- Utada Hikaru – Suite uit Kingdom Hearts
- Greg Edmonson – Suite uit Uncharted II
- Craig Stuart Garfinkle – Suite uit Baldur’s Gate: Dark Alliance 2
- Kōta Suzuki – “Wesker Battle” uit Resident Evil V
- Grant Kirkhope – Suite uit Mario + Rabbids: Sparks of Hope
- Stewart Copeland – “Tiger Train” uit Spyro the Dragon
- Austin Wintory – “The Belfry” uit Towerborne
- Pinar Toprak – Suite uit Fortnite
Pauze
- Peter McConnell – “Lady Luctopus” uit Psychonauts 2
- Adam Burgess – Suite uit World of Warcraft: The War Within
- Eímear Noone – “Malach, Angel Messenger” uit World of Warcraft: Warlords of Draenor
- Inon Zur – Suite uit Starfield
- Inon Zur – “Main Theme” uit Fallout 4
- Eímear Noone – Vampire: The Masquerade – Bloodlines 2
- “Chanson de la Nuit Éternelle”
- “Noir Masquerade”
- Darren Korb – “No Escape” uit Hades
- Robin Beanland – Suite uit “Sea of Thieves”
- traditional – “Korobeiniki” uit Tetris
- Najand / Seaver / Trante – “Legends Never Die” uit League of Legends
