Anna Lapwood is een organiste die de sociale media heeft veroverd. Vooral na haar virale video waarin ze het publiek versteld deed staan met het Royal Albert Hall-orgel tijdens een concert van DJ Bonobo in de Royal Albert Hall. Sindsdien ben ik haar gaan volgen en heb ik haar carrière zien groeien. Ik heb haar al twee keer eerder gezien tijdens de laatste twee concerten van De Avond van de Filmmuziek, waarbij ze een kleine rol speelde en slechts een handvol stukken ten gehore bracht. Ze is een geweldige artiest en na haar tijdens die concerten te hebben gezien, wilde ik graag nog meer van haar horen. Toen haar soloconcert in Rotterdam werd aangekondigd, was ik dan ook gelijk enthousiast.
Ik was nogal verrast toen ik mijn ticket ontving, omdat ik ontdekte dat het concert vrije zitplaatsen had, wat betekende dat ik in een lange rij rond het gebouw moest staan voordat de zaal openging. Ik hoorde daarnaast ook dat er duizenden mensen op de wachtlijst stonden voor dit concert. Gelukkig kon ik een goede plaats vinden met direct zicht op het orgel en kon ik Lapwood vrolijk naar haar instrument zien rennen terwijl ze naar het publiek zwaaide. Ze pakte haar microfoon om het publiek te verwelkomen en introduceerde “Chevaliers de Sangreal”, het stuk waarmee haar carrière begon. Het is een fantastisch stuk, zelfs zonder de ondersteuning van een orkest, zoals ik al eerder had ervaren.
De volgende suite was een late toevoeging aan het programma: 20 minuten van haar nieuwe 40 minuten durende The Lord of the Rings orgelsymfonie, die ze op het gehoor heeft uitgeschreven nadat een klein meisje haar had verteld dat ze “Concerning Hobbits” graag wilde horen. Het was een fantastisch stuk dat begon met haar zang terwijl ze haar instrument bespeelde. Zonder versterking was het horen van haar stem in de grote zaal een tedere en prachtige ervaring. Ik was ook onder de indruk van de belichting tijdens deze suite. Er werden lampen in verschillende kleuren op het orgel geprojecteerd en op een bepaald moment in deze suite simuleerden de lampen Sauron die op zoek was naar de ring. Een geweldige toevoeging aan deze fantastische suite, waardoor ik erg benieuwd ben naar het volledige stuk wanneer het later dit jaar in première gaat.
De volgende twee stukken op het programma waren de enige die geen verband hielden met filmmuziek. “Flight” is een indrukwekkend stuk van Rachel Portman, oorspronkelijk een duet voor piano en viool, maar Lapwood slaagde erin om alle partijen zelf te spelen. Het tweede stuk was “Limina Luminis” van Olivia Belli, speciaal voor Lapwood geschreven. Het was een heel bijzonder stuk en het paste bij haar, met een beetje Interstellar-vibes en ook speciaal voor een orgel geschreven.
De avond vloog voorbij, want we waren al bij het laatste stuk van het programma aanbeland, een suite uit Pirates of the Caribbean, waarbij het publiek moest helpen door “Hoist the Colours” mee te zingen. Voordat de suite begon, nodigde Lapwood alle kinderen uit – jonger dan 18 jaar, want daar was ze heel streng in – om bij haar te komen zitten op de lege stoelen rond het orgel. Het was een fantastisch muziekstuk dat de kinderen van dichtbij konden meemaken. Ik vond vooral het gedeelte “Davy Jones” mooi, wat geen verrassing is, aangezien dat stuk voor haar instrument is geschreven, ook al heeft Lapwood niet de vele tentakels die Davy Jones wel heeft.
Lapwood wilde dat we kozen tussen “No Time For Caution” uit Interstellar of “Test Drive” uit How to Train Your Dragon als toegift. Het publiek koos voor het eerste nummer, maar ik had liever het tweede gehoord, dus gelukkig voor mij besloot ze om ze allebei te spelen om het concert officieel af te sluiten. Voor veel mensen in het publiek was het echter nog niet helemaal voorbij, want zij stonden opnieuw in een lange rij voor een korte Meet and Greet met Lapwood in de foyer.
Zoals ik in het begin al zei, keek ik erg naar dit concert uit en ik werd niet teleurgesteld, maar dat was ook geen grote verrassing nadat ik Lapwood al twee keer eerder had gezien. Wat ik zo geweldig vond aan dit solo-optreden was dat het echt aanvoelde als een Anna Lapwood concert. Tijdens het concert gedroeg ze zich precies zoals ze ook op sociale media doet. Ze is een vrolijke vrouw, die blij is dat ze haar favoriete instrument mag promoten en tussen de stukken door graag over van alles en nog wat wil vertellen: waarom deze stukken zijn gekozen, maar ook om de mensen te begroeten die aanwezig waren en die ze voor het concert op straat of bij McDonald’s had ontmoet, maar ook om te vertellen dat ze de hik heeft omdat ze zo opgewonden is. Haar vrolijkheid werkte aanstekelijk, want ik weet vrij zeker dat de meeste mensen die dit concert hebben bijgewoond, waaronder ikzelf, met een glimlach op hun gezicht naar huis zijn gegaan.
Concertinformatie
Waar: De Doelen in Rotterdam
Wanneer: 18 februari 2026
Orgel: Anna Lapwood
Programma
- Hans Zimmer – “Chevaliers de Sangreal” uit The Da Vinci Code
- Howard Shore – The Lord of the Rings
- “Prologue”
- “A Knife in the Dark”
- “The Ring Goes South”
- “The Three Hunters”
- “The Grace of Undomiel”
- “The Lighting of the Beacons”
- “The Battle of the Pelennor Fields”
- “The Return of the King”
- Rachel Portman – “Flight”
- Olivia Belli – “Limina Luminis”
- Klaus Badelt / Hans Zimmer – Pirates of the Caribbean
- “Davy Jones”
- “Hoist the Colours”
- “Jack Sparrow”
- “One Day”
- “Drink up, me hearties, yo ho!”
- John Powell – “Test Drive” uit How to Train Your Dragon (toegift)
- Hans Zimmer – “No Time For Caution” uit Interstellar (toegift)
