The Good, the Bad, Me and Morricone – 2026-03-12, Groningen

Er worden allerlei soorten filmmuziekconcerten georganiseerd. Het spectrum loopt uiteen van gerenommeerde orkesten die in grote concertzalen optreden, soms met beroemde artiesten, componisten of andere gasten aanwezig, tot kleine ensembles die filmmuziek ten gehore brengen in een kerk. Het aanbod is breed en de concerten die ik het vaakst bezoek, bevinden zich ergens in het midden: een lokaal orkest dat fantastische muziek speelt in een concertzaal van behoorlijke omvang. Aan de andere kant zijn er veel andere concerten die ik meestal, naast de ensembleconcerten in een kerk, vermijd, en dat zijn de concerten die deel uitmaken van een tournee door meerdere landen en zich uitsluitend richten op de meest iconische filmmuziek. Deze concerten klinken meer als een product dat verkocht moet worden dan als een viering van filmmuziek. Een belangrijk teken voor mij is dat deze concerten worden gehouden in de MartiniPlaza in Groningen. Dit theater biedt plaats aan een groot publiek, maar heeft een mindere geluidskwaliteit en een kleiner podium dan de concertzaal van Groningen, De Oosterpoort voor een orkest. Een goede vriend van buiten de stad wilde dit concert bijwonen, dus belandde ik alsnog in de MartiniPlaza voor The Good, the Bad, Me and Morricone.

Op het programma van dit concert stond muziek uit films van Italiaanse componisten en regisseurs, en het begon voortreffelijk met het thema uit Once Upon a Time in the West, prachtig gezongen door een sopraan. Daarna stelde de Italiaanse dirigent haar, zichzelf en het orkest voor. Ik kan me hun namen niet meer herinneren, maar het orkest was een samensmelting van twee Oekraïense orkesten: Kyiv Camerata en de National Academic Symphonic Band of Ukraine. De eerste helft van de avond ging verder met mooie muziek, waaronder een lange suite uit The Untouchables, een tenor die tekst zong over het liefdesthema uit The Godfather en vele andere iconische muziekstukken uit westerns, waarvan een aantal zeer oud waren.

De tweede helft begon met muziek uit Cinema Paradiso en The Professional van Morricone, met solo’s van violiste Bohdana Pivnenko. Na muziek uit The Magnificent Seven en Taxi Driver verliet de dirigent het podium, waarna Pavlenko samen met de strijkers een adembenemende, emotionele “Melody” van Myroslav Skoryk ten gehore bracht, een Oekraïens stuk opgedragen aan alle beproevingen die het land van deze musici momenteel door aan het maken is. Hoewel het geen filmmuziek is, was dit voor mij het hoogtepunt van de avond. De avond eindigde met één toegift, nog een iconisch stuk filmmuziek met tekst eraan toegevoegd. Het was “Nella Fantasia”, een lied gebaseerd op “Gabriel’s Oboe” uit The Mission.

Dit concert was een groot succes. De MartiniPlaza was volledig uitverkocht en na afloop hoorde ik overal om me heen dat mensen ervan genoten hadden. Zelfs terug in het hotel waar mijn kameraad verbleef, waren mensen aan de bar de filmpjes aan het afspelen die ze tijdens het concert hadden opgenomen. Deze concerttournees werken, en zijn een fantastische manier om filmmuziek bij een breder publiek onder de aandacht te brengen. Met andere woorden, het zou iets zijn om te vieren, maar helaas zijn er zeker enkele kanttekeningen die ik toch moet plaatsen. Allereerst gaat het om het vermelden van de muzikanten. Ik schrijf al sinds 2017 concertverslagen en bezocht deze jaren daarvoor al. Dit is de eerste keer dat ik niet alle muzikanten en artiesten op het podium correct heb kunnen vermelden. De Italiaanse dirigent noemde zijn naam en die van enkele artiesten slechts één keer, en ik had het geluk dat ik de twee orkesten aan de hand van mijn aantekeningen kon identificeren.  Ik begrijp niet waarom ze niet worden vermeld in de concertaankondiging. Zelfs op hun eigen sociale media wordt deze tournee niet vermeld. Het is niet iets waarvoor ze zich hoeven te schamen. Hun optreden was heel verdienstelijk, vergelijkbaar met andere orkesten die ik heb meegemaakt. Ik vind dat ze het verdienen om genoemd te worden.

Er zijn nog wel een paar kleine minpuntjes die ik zou kunnen noemen, zoals het feit dat de MartiniPlaza niet echt geschikt is voor orkesten, het ontbreken van een programma en dat er in de concertaankondiging sprake was van een koor terwijl dat er niet was. Maar er is nog één ding dat ik echt moet noemen, en dat is de prijs. Ik heb fantastische concerten meegemaakt met professionele orkesten en koren, met geweldige dirigenten en bekende artiesten of gasten, voor bijna de helft van de prijs. De meeste van deze concerten worden gehouden in concertzalen met een akoestiek die geen versterking nodig heeft en ze hebben informatieve concertaankondigingen en duidelijke programma’s, zodat ik weet wat ik kan verwachten. Dit concert voor bijna het dubbele bedrag en een minder goede ervaring dan ik gewend ben, voelt niet goed. Ik weet dat het waarschijnlijk erg duur is om een klein orkest op tournee te hebben, met bussen en hotels die geboekt moeten worden, maar het geeft me nog steeds het gevoel dat ik een product ben dat verkocht moet worden, dan een echt lid in het publiek.

Ik wil dit verslag positief afsluiten, want het optreden van het orkest en de solisten was uitstekend en vermakelijk. Dit soort concerten zijn erg succesvol en bezorgt veel mensen veel plezier. Ik hoop dat deze mensen ook andere filmmuziekconcerten in echte concertzalen met lokale orkesten zullen gaan bijwonen, voor een nog betere ervaring. Ik ben in ieder geval blij dat dit soort filmmuziekconcerttournees bestaat. Ik moet ze toejuichen omdat ze ambassadeurs van filmmuziek zijn en ik weet dat deze concerten gewoon niet voor mij bedoeld zijn.

Concertinformatie

Waar: MartiniPlaza in Groningen
Wanneer: 12 maart 2025
Orkest:  Kyiv Camerata en National Academic Symphonic Band of Ukraine

Programma

  • Ennio Morricone – Once Upon a Time in the West
  • Ennio Morricone – The Untouchables
  • Ennio Morricone – The Sicilian Clan 
  • Nino Rota – “Parla Piu Piano (Love Theme)” uit The Godfather
  • Jerome Moross – The Big Country
  • Hugo Friedhofer – Vera Cruz
  • Alfred Newman – How the West Was Won
  • Dimitri Tiomkin – Gunfight at the O.K. Corral
  • Ken Darby / Lionel Newman – River of No Return 
  • Ennio Morricone – A Fistful of Dollars 
  • Ennio Morricone – The Good, the Bad and the Ugly 

Pauze

  • Ennio Morricone – Cinema Paradiso
  • Ennio Morricone – The Professional
  • Pietro Mascagni – “Intermezzo” uit Cavalleria rusticana (Raging Bull)
  • Bernard Herrmann – Taxi Driver
  • Elmer Bernstein – The Magnificent Seven
  • Myroslav Skoryk –  “Melody”
  • Ennio Morricone – “Nella Fantasia (Gabriel’s Oboe)” uit The Mission (toegift)

Author

  • Anton Smit

    Anton is de oprichter van Soundtrackwereld. Nadat hij een tijdje af en toe over filmmuziek had geschreven, vond hij het tijd worden om een eigen site te creëren om muziek uit film, maar ook uit andere media, te promoten. Naast tijd te besteden aan deze website is Anton lid van de International Film Music Critics Association, werkt Anton in de IT en speelt hij tuba in een lokaal orkest.

    Bekijk Berichten

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *