Composers Soundtracks Festival Amsterdam 2026

Read the article in English.

Onlangs werd er een nieuw soundtrackfestival aangekondigd, het Composers Soundtracks Festival (CSF), en dat was voor mij heel bijzonder omdat dit het eerste soundtrackfestival in Nederland zou zijn. We hebben wel de Buma Music in Motion-conferentie, maar die is bedoeld voor professionals. Er waren wel enkele evenementen rond filmmuziek geweest die gekoppeld waren aan een filmfestival, maar nooit een festival dat volledig gewijd was aan soundtracks. Om zo’n festival te realiseren, was betrokkenheid van mensen van buiten het land nodig. Zelfs helemaal vanuit Brazilië, door de mensen van Musimagem, een soundtrackfestival georganiseerd door een grote groep Braziliaanse componisten. Enkelen van hen, Tim Rescala, Alberto Rosenblit, Mú Carvalho, Anselmo Mancini, Flavia Tygel, Marion Lemonnier en de directeur van beide festivals, Marcos Souza, kwamen naar Amsterdam en werkten samen met de Nederlandse componisten Matthijs Kieboom, Johan van der Voet, Luna Zegers, Annelotte Coster, Rui Reis Maia en Ella van der Woude om een klein festival met concerten en panels te organiseren. Natuurlijk moest ik deze eerste editie bijwonen.

Concerten

Tijdens het driedaagse festival konden bezoekers elke dag een concert bijwonen. Eén daarvan vond in Rotterdam plaats, en de andere twee in Teatro Munganga, een klein theater in Amsterdam dat sinds 1987 wordt gerund door de Braziliaanse acteurs Cláudia Maoli en Carlos Lagoeiro. Op diezelfde gezellige locatie zouden ook alle panels plaatsvinden die gedurende de dag werden gehouden.

4 juni: Filmconcert: Central do Brasil

Het eerste concert was een filmconcert in Lantarenvenster in Rotterdam. Daar konden we genieten van de film Central do Brasil (1998), met live muziek van Anselmo Mancini op piano, Tiago Lageira op akoestische gitaar en een speciaal voor dit festival samengesteld strijkkwintet: Michael Rein en Loes Wiea (viool), Francesca Wiersma (altviool), Sebastiaan van Halsema (cello) en Louis van der Mespel (contrabas). 

Ik had deze Braziliaanse film nog nooit gezien; hij gaat over een oude vrouw die mensen oplicht en plotseling voor een jongetje moet zorgen. Ook de muziek, gecomponeerd door Antônio Pinto, was nieuw voor mij, en de kennismaking door het kwintet met piano en gitaar was een ware traktatie. Ik vond het ook heel fijn om te zien dat de hele zaal vol zat met veel andere mensen die van de film en de livemuziek genoten.

5 juni: Brazilian & Dutch Composers Concert

Het eerste concert in het geweldige Munganga stond volledig in het teken van de muziek van de uitgenodigde componisten uit beide landen. Wat dit concert zo bijzonder maakte, was dat er geen extra muzikanten in de zaal aanwezig waren: elke componist moest zelf zijn of haar muziek uitvoeren, en dat deed iedereen op zijn of haar eigen manier. Veel componisten gingen achter de piano zitten om hun werk ten gehore te brengen, maar sommigen kozen voor iets heel anders. Luna Zegers sloot bijvoorbeeld haar laptop aan op het grote scherm en zong een van haar liedjes. Annelotte Coster en Ella van der Woude werkten samen aan elkaars nummers. Voor het stuk van Coster zaten ze allebei achter de piano om het uit te voeren, met daarbij hulp van een cassettespeler. Van der Woude koos ervoor om een van haar liedjes te zingen terwijl Coster haar begeleidde op de piano.

Al met al vind ik dit een van de beste concerten die ik de afgelopen jaren heb bijgewoond. Dat is een gewaagde uitspraak en je had er waarschijnlijk zelf bij moeten zijn om het te begrijpen. Wat dit concert zo er zo uit doet laten springen, was de intimiteit. Door de kleine zaal, waar slechts zo’n 50 mensen aanwezig waren die de hele ruimte volledig vulden, voelde het alsof je in de woonkamer van de componist zat terwijl deze zijn of haar eigen werk ten gehore bracht. 

6 juni: Closing Concert

Tijdens het laatste concert, eveneens in het Munganga Theater, keerde het kwintet terug. Die avond speelden ze een gevarieerd programma met muziek van Nederlandse en Braziliaanse componisten, maar ook van andere componisten die banden hebben met het Musimagem-festival. Het was een mooie uitvoering van deze vijf muzikanten en ze speelden zichtbaar met plezier. Net als bij het concert de avond ervoor maakte de intimiteit deze avond bijzonder. Het liet zien dat je geen volledig orkest, een koor en een grote zaal nodig hebt om van fantastische filmmuziek te kunnen genieten.

Panels

Op de tweede en derde dag van het festival konden we panels bijwonen die waren georganiseerd door de uitgenodigde componisten en door Gorka Oteiza van SoundtrackFest. Dit soort panels bieden altijd uitstekende informatie voor mensen die in de filmmuziekindustrie werken of daar graag aan de slag willen. Helaas was er slechts een kleine groep mensen aanwezig. De panelleden hadden boeiende informatie om te delen, en aangezien de panels gratis toegankelijk waren, zouden anderen waarschijnlijk ook zijn gekomen als ze hadden geweten hoe informatief deze zouden zijn.

Conclusie

Aangezien filmmuziek in Nederland niet zo populair is – tenzij het om Star Wars, The Lord of the Rings of Harry Potter gaat – was ik een beetje bang dat dit festival geen succes zou worden, maar gelukkig hadden de organisatoren de schaal beter ingeschat dan ik en tot mijn grote vreugde pakte het anders uit. Dat het grootste deel van het festival plaatsvond in het kleine Teatro Munganga was perfect voor het aantal bezoekers dat het festival wilde beleven en elkaar wilde leren kennen. Alle concerten waren goed bezocht, zelfs het concert in het grotere Lantarenvenster trok een volle zaal. In zekere zin ben ik blij dat dit festival kleiner en intiemer was dan ik gewend ben. Het was perfect voor mij om meer mensen te ontmoeten, zelfs uit mijn eigen land, en om samen met hen filmmuziek te beleven. Een veelbelovend teken:  Marcos Souza heeft tijdens het festival meerdere keren gezegd dat ze volgend jaar terugkomen. Ik kom graag terug en hoop dit festival te zien groeien. We hebben eindelijk ons eigen soundtrackfestival in Nederland, en ik hoop dat ze dit nog vele jaren gaan volhouden.

Foto’s