Op het moment dat ik deze recensie schrijf, zijn we pas halverwege het jaar 2026 en Daniel Pemberton heeft al een aantal uitstekende soundtracks voortgebracht. Zijn muziek voor Project Hail Mary is voortreffelijk, en het concept om de muziek voor The Drama voor slechts drie fluiten te componeren was een vernieuwend en briljant idee. Terwijl ik mijn gedachten over die twee soundtracks aan het opschrijven was, vroeg ik me al af wat hij voor Masters of the Universe zou gaan schrijven. Ik ben niet zo’n fan van films die op nostalgie zijn gebaseerd, maar omdat ik als kind de tekenfilms He-Man and the Masters of the Universe heb gezien, was ik behoorlijk nieuwsgierig naar de live-actionverfilming van deze iconische personages. Het is niet de eerste live-actionfilm in de franchise, aangezien er al in 1987 een film werd gemaakt. Bill Conti schreef voor die eerdere film een uitstekende, traditionele orkestrale soundtrack, iets wat Pemberton zelden doet. Dit werd bevestigd toen ik de fantastische aankondiging hoorde dat Queen-gitarist Brian May betrokken was bij de muziek voor deze nieuwe verfilming.
Het eerste nummer “Eternia” is meteen al het beste voorbeeld van het soort muziek dat Pemberton voor deze film heeft gecomponeerd. Het is een fantastisch thema, met elektronische klanken, koor, percussie en natuurlijk de iconische gitaar van Brian May. Het is een geweldig thema om de planeet Eternia en haar bewoners te vertegenwoordigen, waaronder prins Adam en zijn alter ego, He-Man. Dat is ook de reden waarom dit thema door de hele soundtrack te horen is. In dit thema schuilt nog een ander belangrijk subthema, dat het beroemde Sword of Power vertegenwoordigt, het wapen van He-Man dat hem helpt te transformeren in de machtige held die hij is. Dit thema is net voorbij de twee minuten te horen. Wat ik zo mooi aan dit thema vind, is dat ik nogal wat overeenkomsten hoor met “The Born King” uit King Arthur: Legend of the Sword, zowel in de melodie als in het gebruik van middeleeuwse instrumenten. Ik weet niet zeker of het toeval was of een bewuste keuze van Pemberton om de Sword of Power en Excalibur muzikaal met elkaar te verbinden. Als je beide melodieën zelf wilt vergelijken: “The Power of Grayskull” is het duidelijkste voorbeeld van dit concept dat op dit album te vinden is.
Er zitten ook veel kleinere thema’s voor andere personages in de soundtrack, maar die zijn niet erg prominent en je moet heel goed luisteren om ze te horen. Het thema van de Man-at-Arms viel me daarentegen wel op tijdens het kijken naar de film, waarvan je een bijzonder emotionele versie kan horen in “You Failed”. Skeletor en de andere schurken krijgen daarentegen niet echt een melodisch thema, maar hun muziek lijkt meer op duister sounddesign, net zoals Pemberton dat voor The Prowler in Spider-Man: Across the Spider-Verse heeft gedaan.
De thema’s voor de Sword of Power en Eterni” zijn niet de enige hoogtepunten van de muziek voor Masters of the Universe. Wat deze muziek zo bijzonder maakt, is de manier waarop de thema’s zijn geïntegreerd om de scènes te ondersteunen. De tekenfilm uit de jaren ’80 had een ietwat kitscherige, kinderlijke humor, en de nieuwe film weet dit perfect weer te geven door zichzelf niet al te serieus te nemen. Voor zo’n film is Pemberton de beste componist voor deze klus, omdat hij de perfecte muziek kan schrijven voor scènes die zowel serieuze als gekke momenten bevatten. Vooral de langere, opbouwende muziekstukken zijn bijzonder effectief – “Comic Store Heist” roept de energie van een klassieke heistfilm op met drumstel en bongo’s, terwijl “Prison Break” een rockvibe uit de jaren 80 uitstraalt.
Naast het originele materiaal van Pemberton bevat de film ook een aantal bestaande en zorgvuldig gekozen liederen. Het nummer “Princes of the Universe” van Queen past perfect in het verhaal, hoewel het niet op het album staat. Wat wel op het album te vinden is, is een prachtige instrumentale versie van ”Boys Don’t Cry” en hoewel het grootste deel van de soundtrack uit origineel materiaal van Pemberton bestaat, kun je in “A Job for He-Man” een geweldige orkestrale versie van het originele thema uit de tekenfilm horen.
Zodra ik meekrijg dat Pemberton de muziek voor een film gaat componeren, ben ik al enthousiast. Hij is een componist die altijd een unieke en boeiende soundtrack aflevert, en Masters of the Universe vormt daarop geen uitzondering. Ik heb geen idee hoe hij al die vernieuwende ideeën bedenkt, maar ik ben blij dat zijn filmmakers hem de vrijheid geven om deze te verkennen. Naar mijn mening is 2026 zijn beste jaar tot nu toe, en we zijn pas halverwege!
Luisteren of kopen
- Koop deze soundtrack op Amazon of Apple Music
- Luister naar deze soundtrack op Spotify
Lijst van de nummers
De hoogtepunten zijn vetgedrukt
- Eternia (3:19)
- Young Adam (3:46)
- The Battle for Eternos (4:07)
- You Failed (0:50)
- Skeletor and King Randor (2:19)
- Portal to Earth (2:22)
- Boys Don’t Cry (1:28)
- Comic Store Heist (2:41)
- Freeway Escape (1:18)
- Folding Space (Eternia) (1:36)
- Eternos in Ruins (1:28)
- What’s Left of Us (1:06)
- Prison Break (edit) (3:46)
- Conflict Territory (2:27)
- The Power of Grayskull (1:54)
- He-Man Vs Trap-Jaw (1:49)
- Get the Sword (1:21)
- Sky Fight (5:47)
- Mulched (2:06)
- You Are He (1:14)
- See Another Morning (1:54)
- Such Good Friends (1:35)
- Journey to Snake Mountain (1:34)
- Enter Snake Mountain (1:43)
- Fight for Snake Mountain (3:55)
- I Wanted to Protect You (2:33)
- The Universe Shall Quake in My Shadow (1:30)
- Battle Cat and He-Man (2:23)
- The Witch and the Warrior Goddess (1:27)
- Let’s Have a Look (1:15)
- The Sword of Power (3:34)
- Skeletor Vs He-Man (3:32)
- Return to Eternia (3:12)
- A Job for He-Man (1:51)
- Masters of the Universe (3:20)
Duur: 1 uur en 22 minuten
Lakeshore Records (2026)
